Tapu Kanunu

Tapu Kanunu ile ilgili bilgileri sizlerle paylaşıyoruz

Tapu Kanunu
 Kanun Numarası          : 2644                                              

    Kabul Tarihi            : 22/12/1934                                        

    Yayımlandığı R. Gazete  : Tarih 29/12/1934 Sayı: 2892                       

    Yayımlandığı Düstur     : Tertip: 3 Cilt: 16 Sayfa: 312                     

                               *                                                

                              * *                                               

          Bu Kanunun yürürlükte olmayan hükümleri için bakınız                  

             << Yürürlükteki Bazı Kanunların Mülga Hükümleri                    

                    KÜlliyatı >>, Cilt :1 Sayfa : 235                           

                               *                                                

                              * *                                            


    Madde 1 - Gayrimenkullerin tescilinde o gayrimenkul Devlete ait ise bulundu-

ğu yerdeki en büyük mal memuru, hususi idareye ait ise vali, evkafa ait ise ev- 

kaf müdürü veya memuru, belediyeye ait ise belediye reisi, köye ait ise muhtar  

ve mahsus kanunla teşekkül etmiş diğer hükmi şahıslara ait ise bunların kanuni  

mümessilleri salahiyetlidirler. Bu mümessillerin salahiyetlerini kullanma       

şeklini gösteren kanunlar hükmü yerinde durmaktadır.                            

                                                                                

 

    Madde 2 - Hükmi şahısların tapu işlerinde merkez veya şubelerinin bulunduk- 

ları yerin en büyük mülkiye amirinden nizamnamelerine göre gayrimenkul tasarru- 

funa izinli olduklarına ve tescil işini yapacak mümessilin salahiyetine dair    

alınacak belgenin verilmesi mecburidir. Ticaret Şirketleri bu belgeyi ticaret   

sicil memurundan alırlar.                                                       

                                                                                

 

    Madde 3 - Mevcudiyetleri Türkiye Cumhuriyeti Hükümetince tanınmış olan ya-  

bancılara ait dini, ilmi, hayri müesseselerin fermanlara ve Hükümet kararlarına 

müsteniden sahiplendikleri gayrimenkuller bu belgelerin sınırları dışına çıkma- 

mak ve Hükümetin izni alınmak şartile müesseselerin hükmi şahsiyetleri namına   

tescil olunabilir.                                                              

                                                                                

 

    Madde 4 - Madenlerin tesciline ait muamelelerde mahsus kanun ve nizamlarına 

göre verilecek belgelerin İktisat Vekaletince tasdik edilmiş olması şarttır.    


    Madde 5 - (Mülga : 4/11/1990-3678/31 md.)                                   


    Madde 6 - (Mülga : 11/6/1945-4753/64 md.)                                   


    Madde 7 - (Mülga:16/2/1995 - 4070/15 md.)                                   

----------------------------------------------                                  

(1) Bu kanunun, 10/4/1944 tarih ve 4541 sayılı Kanunda muhtarlığa ait olduğu    

    belirtilen vazifeler hakkındaki hükümleri, anılan Kanunun 24 üncü maddesiyle

    yürürlükten kaldırılmıştır.                                                 
      

    Madde 8 - Denizden doldurulmak istenilen yerler için o yerin en büyük mal   

memurundan izin almak lazımdır. Bu izin doldurulacak yer belediye sınırı içinde 

ise belediyenin, limanı da alakadar ediyorsa liman dairesinin veya deniz ticare-

ti idaresinin ve müstahkem mevki kumandanlığı olan yerlerde müstahkem mevki ku- 

madanlığının muvafakatları alındıktan sonra 3 yıl müddetle verilir. Belediye sı-

nırı dışında ise alakalarına göre vilayet veya kaza idare heyetlerinin muvafaka-

ti alınır. İzinle doldurulan bu yerler izin veren dairelerden alınacak belgeler 

üzerine değer baha aranmaksızın dolduran namına tapu sicillerine geçirilir. Üç  

yıl içinde makbul bir özür olmaksızın doldurma işini bitirmiyenlerin bu yerler- 

den eli çektirilir.                                                             

 
    Madde 9 - İzinsiz doldurulmuş olan yerlerin tescilinde mahzur olmadığı ala- 

kalı daire ve heyetlerce kabul olunursa doldurulan yerlerin doldurulmuş olduğu  

halindeki değer bahasının onda biri alınmak şartile dolduran namına tescili     

yapılır.                                                                        


    Madde 10 - Deniz kıyısında teressübattan veya denizlerin med ve cezrinden   

dolmuş yerlerin satılmasında mahzur olmadığı sekizinci maddede yazılı alakalı   

dairelerce bildirildiği takdirde o yerlerin kendi gayrimenkulüne bitişik olan   

kısmını o gayrimenkul sahibinin kendisine yapılacak tebligattan itibaren iki    

sene içinde takdir olunacak değer baha ile almağa hakkı vardır. Bu yerleri      

satın alanların o yeri korumak için rıhtım inşası hakkı olacaktır.              

 
    Madde 11 - Sahipli bir gayrimenkulün önü veya bitişiği doldurulmak istenil- 

diği takdirde sahibinden başkasına izin verilemez. İzinsiz olarak sahibi tara-  

fından doldurulan böyle bir yerin tescilinde mahzur olmadığı alakalı daire ve   

heyetlerce bildirildiği takdirde doldurulan yerin doldurulmuş olduğu haldeki    

kıymetinin onda biri alınıp dolduranın veya dolduranın yerine geçenin namına    

asıl mülkü ile birleştirilerek tescil olunur.                                   

    Devlet, vilayet, belediye veya köy meclisince sıhhi, içtimai veya iktisadi  

sebeplerle yapılacak doldurma işlerinde yukarıdaki fıkrada yazılı gayrimenkul   

sahiplerine doldurmağa yetecek mühlet verilerek doldurma teklif olunur. Bu müd- 

det içinde doldurmadıkları takdirde bu hakları kalmaz.                          

 
    Madde 12 - Bir gayrimenkulün önünde veya bitişiğinde olupta sahibi tarafın- 

dan doldurulmak istenilen yerin doldurma işi bitirilmeksizin o gayrimenkul bir  

başkasının mülkiyetine geçer veya ayni bir hakla takyid olunursa, başka suretle 

mukavele bulunmadığı takdirde bu muamele işin şartları mahfuz olmak üzere doldu-

rulan yerde de sari olur.                                                       

 
    Madde 13 - Devletçe veya vilayet ve belediyelerce yapılan liman, dalgakı-   

ran, inşaatile temizleme ve taramadan meydana gelecek arazi hususi kanunlarında-

ki hükümlere bağlıdır.                                                          

 
    Madde 14 - 8, 9, 10, 11 ve 12 nci maddeler hükmü bataklık olmıyan göl ve ne-

hir kenarlarında da caridir. Şu kadar ki nehrin asıl yatağını ve suların akıntı-

sını bozmadığı ve alt taraflara ve başkalarına mazarratı olmıyacağı hakkında    

fenni rapor aranır.                                                             

    Başlı başına tasarruf olunabilecek deniz, göl veya nehir metrukatı bulunan  

sahipsiz yerler sahipli bir gayrimenkulün önünde veya bitişiğinde bulunursa o   

gayrimenkul sahibine değer baha ile satın alması teklif olunur. Bir yıl içinde  

talip olmadığı takdirde başkalarına satılır.                                    

    Bu yerler başlı başına tasarruf olunmıyacak halde ise takdir olunacak değer 

baha ile bitişiğindeki gayrimenkul sahiplerine temlik olunarak kendileri borç-  

landırılır.                                                                     

                                                                              

    Göl veya nehrin istila veya tahrip ettiği yerlerin sahiplerine Kanunu Mede- 

ninin 636 ve 637 nci maddeleri hükmü yerinde durmak üzere mukabil tarafta bu    

sebeplerden meydana gelmiş arazi var ise muadili parasız verilebilir.           
                                                                               

 

    Madde 15 - (Birinci fıkra Mülga: 18/1/1950-5516/12 md.)                     

    Sahipli arazide husule gelen bataklıkların sıhhi sebeplerinden dolayı kuru- 

tulması zarureti tahakkuk edince Devlet veya vilayet tarafından verilecek müsait

bir mühlet içinde sahipleri kurutmadıkları takdirde o bataklık Devlet veya vila-

yet tarafından kurutulur. Sahiplerinden kurutma masrafına iştirak edenlerin ara-

zisi kendilerine verilir. Masrafa iştirak etmiyenlerin arazisi kurutanın mülkü  

olur. (Değişik: 18/10/1962-79/1 md.) Bu takdirde, gayrimenkulün bataklık halin- 

deki gerçek karşılığı olarak arazi sahibine ödenecek bedelinin tesbitinde 6830  

sayılı İstimlak Kanunu hükümleri uygulanır.                                     

 
    Madde 16 - Hususi kanunlarında müsaade edilenleri hariç olmak üzere Devlete,

belediyelere ve köylere ait orman, koru ve baltalıklardan tarla açılamaz ve hu- 

susi bina yapılamaz. Şahıslara ait ormanlarda dahi ait olduğu vekaletten izin   

alınmadıkça tarla açılamaz.                                                     

                                                                                

    Madde 17 - Erbabı vukufa takdir ettirilen değer bahaların ikinci derecede   

tasdikı belediyelerce seçilecek iki zatın da iştirakile mahalli idare heyetleri-

ne aittir.                                                                      
 

    Madde 18 - Bu kanunda yazılı vergi kıymetleri 1837 numaralı Bina Vergisi ve 

1933 numaralı Arazi Vergisi Kanunları mucibince vergiye matrah olan kıymettir.  


    Madde 19 - Değer bahalar müsavi taksitlerle beş yıl içinde vergi ile birlik-

te Tahsili Emval Kanununa göre tahsil olunur. İki seneye ait taksit ödenince    

gayrimenkul sahibi namına tescil edilir ve geri kalan taksitler için o gayrimen-

kul ipotekli olur.                                                              


    Madde 20 - Bu kanunun neşrinden evvel muamelesi bitipte tahakkuk ettirilmiş 

olan değer bahalar dahi 19 uncu maddede yazılı şekilde taksitle tahsil olunur.  

            

    Madde 21 - Köy ve belediye sınırları içinde kapanmış yollarla yol fazlaları 

köy veya belediye namına tescil olunur.                                         


    Madde 22 - Kadastro veya tapu tahriri yapılmış olan yerlerle tapu senet veya

kayıdlarına sahiplerinin fotoğrafı yapıştırılmış olan gayrimenkullerin vukubula-

cak tasarruf muameleleri için belediye veya köy ilmühaberleri aranmaz. Kanunu   

Medeninin mer'iyeti tarihine kadar musakkaf ve hükümde olan bağ ve bahçe ve ar- 

saların on beş, diğer arazinin on seneden daha az bir müddet içinde husul bulmuş

olan iktisap sebeplerine veya Kanunu Medeninin mer'iyetinden sonra düşürülmüş   

olan kayıdlara müstenit tasarruf muameleleri için dahi böyle yapılır. Ancak bu  

muamelelerde kayıt sahibinin fotoğraf vermesi ve bu fotoğrafın kayda yapıştırıl-

ması lazımdır.                                                                  

    Bu çerçeve dışında kalan muamelelerle 2 nci fıkradaki hallerde fotoğraf ve- 

remiyenler için gayrimenkulün sahibi olduğuna ve başkasının alakası bulunmadığı-

na dair belediye veya köy ilmühaberi almak lazımdır.                            

        
    Madde 23 - İlmühaber alınması lazımgelen muameleler için belediye veya ihti-

yar meclisi ilmühaberi tasdikten imtina ederse bu imtina sebeplerini şerh ile   

izaha mecburdur. Bunu yapamazsa hakkında kanuni takibat yapılır.                

    Tapu idareleri yapacakları tetkik ve tahkik üzerine bu sebeplerin kanuni ol-

madığını anlarlarsa işi tapu komisyonuna verirler. Komisyon da sebeplerin kanuni

          
olmadığına karar verirse tapu idarelerince muamele yapılır. Aksine karar verirse

tapu idareleri 1515 numaralı kanunun şumülü dışındaki hallerde alakalıyı mahke- 

meye gönderir. Kaza tapu komisyonlarının kararlarına karşı alakalıların vilayet 

tapu komisyonlarına itiraz hakları vardır                                       

          

    Madde 24 - Köylerde bulunan metruk ve kimsesiz mezarlıklarla vakfa ait umumi

mezarlıklar köyün manevi şahsiyeti namına tescil olunur.                        

            

    Madde 25 - 1580 sayılı Belediye Kanununun 159 uncu maddesi ile 2510 sayılı  

İskan Kanununun 21 inci maddesi dışında kalan mera, baltalık gibi köy orta malı 

sayılan yerlerin tescili ve alım satım şekilleri hakkında hususi hükümler konu- 

lacaktır.                                                                       


    Madde 26 - (Değişik: 6/1/1954-6217/1 md.)                                   

    Mülkiyete, mülkiyetin gayrı ayni haklara ve müşterek bir arzın hissedarları 

veya birbirine muttasıl gayrimenkullerin sahipleri arasında bunlardan birinin   

veya bir kaçının o gayrimenkul üzerinde mevcut veya inşa edilecek binanın, muay-

yen bir katından veya dairesinden yahut müstakillen istimale elverişli bir bölü-

münden munhasıran istifadesini temin gayesiyle Medeni Kanunun 753 üncü maddesi  

hükümlerine göre irtifak hakkı tesisine veya tesisi vadine mütedair resmi senet-

ler tapu sicil muhafızları veya memurları tarafından tanzim edilir.             

    Alakalıların isteği halinde resmi senedi tanzim için memurlar ikametgahlara 

giderler, bu sırada gelecek haciz ve tahdit kararları resmi senedi yapmak için  

ikametgaha gitmiş olan memura tebliğ olunur.                                    
                                                                                

    (Ek hüküm: 2/4/1998 - 4358/3 md.) Resmi senede tarafların kimlik bilgileri  

ile birlikte vergi kimlik numaraları da kaydedilir.(Değişik:6/3/1981-2421/1 md.)

Resmi senedi, taraflar ile hazırlayan memur ve tapu sicil muhafızı imzalar. Ta- 

rafların kimliklerinde şüpheye düşülen hallerde tanık getirilmesi istenebilir.  

Kanunların tanık bulundurulmasını zorunlu kıldığı hükümler saklıdır.11 Ocak 1926

tarihli ve 711 sayılı Kanun gereğince yapılacak akitlerde de aynı usul uygu-    

lanır.                                                                          

    Birinci fıkrada beyan olunan irtifak hakkı tesisi vaitleri tapu siciline    

re'sen şerh verilir. Bunlardan irtifak hakkı tesisi vadine mütedair resmi senet-

ler tapuya şerh verilmekle, taallük ettiği gayrimenkulün sonraki maliklerini de 

ilzam eder.                                                                     

    Noterlik Kanununun 44 üncü maddesinin (B) bendi mucibince noterler tarafın- 

dan tanzim edilen gayrimenkul satış vadi sözleşmeleri de taraflardan biri ister-

se gayrimenkul siciline şerh verilir.                                           

    Şerhten itibaren beş yıl içinde satış yapılmaz veya irtifak hakkı tesis ve  

tapuya tescil edilmezse işbu şerh tapu sicil muhafızı veya memuru tarafından    

re'sen terkin olunur.                                                           
                                                                                

    (Ek : 26/4/1984-3000/1 md.) Konut yapanlara, ihracatçılara, turizm tesisi   

yapanlarla işletmecilerine, sanayicilere, esnaf ve sanatkarlara konuları ile il-

gili olarak bankalarca veya kamu kurum veya kuruluşlarınca (Ordu Yardımlaşma Ku-

rumu dahil) açılacak kredilere karşılık teminat gösterilen gayrimenkullerin ipo-

tek işlemleri, resmi senet tanzim edilmeksizin alacaklı ile borçlu ve varsa ke- 

filleri arasında yapılan kredi veya borç sözleşmelerine istinaden, ilgililerin  

talebi üzerine, tapu sicil muhafızlıklarınca tapuya tescil edilir.              

                                                                                
    (Ek: 12/3/1985-3163/1 md.) Tarımsal kredi sebebiyle bankalar veya kamu kurum

ve kuruluşları lehine teminat olarak gösterilen gayrimenkullerin ipotek işlemle-

rinde de bu usule uyulur.                                                       

        

    Madde 27 - Tapu Sicil Muhafız veya memurları tarafından yapılan resmi senet-

lere iki tarafın ve tapu senetleriyle akte müstenit olmıyan iktibaslarda kayıt- 

lara sahibinin 6x4 büyüklüğünde ve mümkün olan yerlerde fotoğrafları yapıştırı- 

lır. Bu imkanı idare heyeti tayin eder. Tapu sicil muhafızları veya memurları da

küçüklük ve sair makbul mazeretleri göz önüne alabilirler.                      

    1515 numaralı kanunun şümulüne girmiyen fotoğrafsız tapu kayıt ve senetleri-

ne fotoğraf yapıştırılmak istenildikçe tapu memurluğunca hüviyeti bilinmiyenler 

için hüviyetleri tasdik ettirilerek fotoğraf yapıştırılır.                      

    Madde 28 - Akte ve tescile müteallik tapu işleri idari emirlerle durdurula- 

maz.                                                                            

    Madde 29 - (Mülga: 25/2/1952-5887/126 md.)                                  

          
    Madde 30 - Plan ve resmi mesahaya istinad etmiyen gayrimenkul mallarda eski-

denberi malüm ve muayyen olan hududa itibar olunur. Borçlar Kanununun 215 inci  

 maddesi hükmü yerinde durmaktadır.                                             

    Madde 31 - (Değişik: 25/1/1950-5520/1 md.)                                  

    Gayrimenkul malların yüz ölçüsü tapu sicilinde yazılı miktardan fazla çıkıp-

ta bu fazlalığın bitişik araziye el uzatmaktan ileri gelmediğine ve sınırca da  

bir değişiklik olmadığına mahkemece karar verilirse sicille karar veçhile kaydo-

lunur.                                                                          

    Mahkeme gayrimenkulün başında incelemeler yapar ve bitişik gayrimenkul ma-  

liklerini dinler. Mahkeme kararına, tapu fen memurlarına ve bunlar yoksa yetkili

fen memurlarına veya mühendislere yaptırılacak o yere ait harita da eklenir.    

İtiraz halinde genel hükümler çerçevesinde dava açılır.                         


    Madde 32 - Planı veya resmi şekilde yapılmış haritası bulunan gayrimenkulle-

rin gerek kazaen ve gerekse rızaen parçalara ayrılmasında harita yapılması mec- 

buridir. Şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde olupta tapu fen memuru  

bulunan yerlerde plan ve haritaya bağlı olmıyan gayrimenkullerin parçalara ay-  

rılmasında da harita yapılır. Belediye sınırları dışında bulunan gayrimenkuller-

den kazai şekilde parçalara ayrılanların haritasını yaptırmak hakimin takdirine 

bağlıdır.                                                                       


    Madde 33 - Kanunu Medeninin 934, 935 inci maddelerine göre sicillin tashihi-

ne ve bir ayni hakkın süküt edip etmediğinin tayinine dair tapu sicil muhafız   

veya memuru tarafından mahkemeye yapılacak müracaatlar ve bunun üzerine verile- 

cek kararlardan bir güna harc ve resim alınmaz ve bunlara damga pulu yapıştırıl-

maz.                                                                            


    Madde 34 - Bedelli akitlerde ve bir aktin yapılması diğerinin yapılmış olma-

sına bağlı olan hallerde alakalılar tapu sicil muhafız veya memurunu yediadil   

yapabilirler. Bu takdirde memur tarafından paranın hak sahiplerine verilmesi    

Akitlerin tamam olmasına bağlıdır. Akitler tamam olmazsa memur parayı kimden al-

mış ise alakalılar dağılmadan huzurlarında derhal ona geri verir ve taallük et- 

tiği muameleleri bozar.                                                         

 

    Madde 35 - Tahdidi mutazammın kanuni hükümler yerinde kalmak ve karşılıklı  

olmak şartiyle yabancı hakiki şahıslar Türkiye'de gayrimenkul mallara temellük  

ve tevarüs edebilirler.                                                         
                                                                          

    (Ek fıkra: 21/6/1984 - 3029/1 md.; iptal: An. Mah. 13/6/1985 tarih ve E.    

1984 /14, K. 1985/7 sayılı Kararı ile)                                          
                                                                          

    (Ek fıkralar: 22/4/1986 - 3278/1 md.; iptal: An. Mah. 9/10/1986 tarih ve E. 

1986/18, K. 1986/24 sayılı Kararı ile)                                          

     Madde 36 - Yabancı hakiki şahıslar bir köye bağlı olmıyan müstakil çiftlik-

lere ve köy sınırları dışında kalan arazinin otuz hektardan çoğuna ancak hüküme-

tin izniyle sahip olabilirler. Kanuni miras bu hükümden dışarıdır. Adı geçen    

çiftliklere ve arazinin otuz hektardan ziyadesine vasiyet suretiyle veya mensup 

mirascı sıfatiyle yabancı hakiki şahısların sahip olabilmesi de hükümetin iznine

bağlı olup izin verilmezse çiftlik ve bu fazla miktar tasfiye suretiyle bedele  

çevrilir.                                                                       


    Madde 37 - Yabancı hakiki şahısların intikal işleri Türkiye Cumhuriyeti mah-

kemelerinden verilen veyahut kendi salahiyetli makamlarından verilipte Türk ka- 

nunlarının veraset usulü hakkındaki hükümlerine uygun olduğu Türk mahkemelerince

tasdik edilen veraset senetlerine istinaden yapılır.                            


    Madde 38 - 8 cemaziyelevvel 1275 tarihli tapu nizamnamesi ve zeyillerinin ve

28 receb 1291 tarihli emlak nizamnamesinin ve 7 muharrem 1293 tarihli arazi hak-

kındaki fıkaratı nizamiyenin ve 8 receb 1276 tarihinde iradesi çıkmış olan tapu 

senedatı hakkındaki talimatnamenin ve 28 receb 1276 tarihinde iradesi çıkmış    

olan tarifnamenin ve emvali gayrimenkulenin tasarrufuna dair 3 mart 1329 tarihli

muvakkat kanunun ve defterhane idarelerinin teşkilat ve tensikatına dair 17 tem-

muz 1323 tarihli nizamname ile zeyillerinin ve emvali gayrimenkulenin muamelatı 

tasarrufiyesinde tapu senedatı ile kayidlerine alakadaranın fotoğrafileri yapış-

tırılmasına dair 30 kanunusani 1926 tarihli kanunun Kanunu Medeni ile Kanunu    

Medeninin tatbikına aid kanun ve Borçlar Kanunu ile ortadan kalkmamış olan hü-  

kümlerile başka kanunların bu kanuna uygun olmıyan hükümleri kaldırılmıştır.    


    Geçici Madde 1-(2644 sayılı Kanunun numarasız Muvakkat maddesi olup tesel-  

sül için numaralandırılmıştır.)                                                 

    - Bu kanunun mer'iyetinden evvel açılarak tarla veya bağ ve bahçe haline    

konulmuş olupta henüz muamelesi bitmemiş yerler hakkında da bu kanunun 6 ncı    

maddesi hükümleri tatbik olunur.                                                


    Madde 39 - Bu kanun hükümleri, neşrolunduğu tarihten itibaren yürümeğe başlar.                                                                            

    Madde 40 - Bu kanun hükümlerini Adliye, Dahiliye, Maliye Bakanları yerine   

getirir.                                                                        

                                   *                                            

                                  * *                                           

             22/12/1934 TARİHLİ VE 2644 SAYILI ANA KANUNA                       

                      İŞLENEMEYEN GEÇİCİ MADDE:                                 

    1 - 26/4/1984 tarih ve 3000 sayılı kanunla gelen Geçici Madde:              

    Geçici Madde - 2/2/1984 tarihli ve 2977 sayılı İdari Usul ve İşlemlerin Ye- 

niden Düzenlenmesi ile İlgili Yetki Kanunu ile Bakanlar Kuruluna verilen Kanun  

Hükmünde Kararname çıkarma yetkisi, 22/12/1934 tarihli ve 2644 sayılı Tapu Kanu-

nu için adı geçen Kanunla verilen süre bitimine kadar geçerlidir.               

                2644 SAYILI KANUNDA EK VE DEĞİŞİKLİK YAPAN MEVZUATIN            

                   YÜRÜRLÜKTEN KALDIRDIĞI KANUN VE HÜKÜMLERİ